حسن جانفشان مدال آور سومین دوره مسابقات پارآسیایی جاکارتا در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری حیات گفت: ورزش کردن تاثیر بسیار زیادی بر زندگی خصوصی من داشته است، به طوری که اکنون توان انجام کارهای شخصی را به تنهایی دارم و این استقلال را مدیون شرکت در اردوهای مختلف ورزشی برای آمادگی در مسابقات هستم.

جانفشان درباره نحوه جانبازی گفت: در سال 1365که سرباز وظیفه بودم در منطقه دره شهدا جنگنده های عراقی به خودرو ما حمله کردند و خودرو چپ شد. در این حادثه سه مهره گردن من شکست که به قطع نخاع گردنی و جانباز 70درصدی نائل شدم.

وی درباره زمان شروع فعالیت های ورزشی ادامه داد:با توجه به اینکه قبل از مجروحیت نیز در رشته تنیس روی میز فعالیت می کردم، در سال 1380 به توصیه دوستان و خانواده دوباره به ورزش روی آوردم و در مسابقات جانبازان کشور مقام دوم را کسب کردم.

جانفشان گفت: این کسب مقام انگیزه ای برای ادامه راه شد. در سال 1385 نیز به عضویت تیم ملی درآمدم و موفق به کسب مدال طلای تیمی و برنز انفرادی شدم.

این مدال آور جانباز تشریح کرد: در طول سال های فعالیت حرفه ای ورزشی، نزدیک به 10بار به مسابقات مختلف اعزام شدم و در مجموع 18 مدال مختلف کسب کردم.

مدال آور مسابقات جاکارتا درباره این رقابت ها گفت: تحمل آب و هوای اندونزی برای ما جانبازان قطع نخاع گردنی که بدنمان توان تعرق نداریم، بسیار سخت بود. گرمای منطقه بر روی نفس کشیدن من بسیار تاثیر گذاشته بود، به طوری که باخت در برابر حریف را ناشی از این شرایط می دانم نه قوی بودنش.

وی در پایان افزود: جانبازان برای خروج از انزوا و افزایش روحیه و انگیزه نیاز به برگزاری مسابقات بیشتری توسط بنیاد شهید و امور ایثارگران دارند. در حال حاضر ما مشکلاتی برای درمان نداریم اما فعالیت بنیاد در زمینه های ورزشی و فرهنگی در سال های اخیر کاهش پیدا کرده است. مسابقات ورزشی باعث ایجاد روحیه سرزندگی جانبازان می شود و ما انتظار داریم برزگزاری این مسابقات افزایش یابد.

مبینا آقاخانی